अलिकडे कटाक्षाने वगळते मी
ओथंबलेल्या रात्रीतून
-चंद्रही कधी परका होईल
कुणास ठाऊक!
* * *
तुझ्या डोळ्यात पाहिलेल्या
चांदण्या रात्री अगणित आहेत,
याची जाणिव विरली नसली तरी
स्मरणात मात्र
एक अमावस्याचं रुतलीय!
* * *
चंद्राचे केशर आणि
लाटांचे सूर
असेच गुरफटले होते एकमेकांत
तेव्हाही---
पण आभाळ मात्र
तारकांनी खचलेले होते!!
* * *
